click to register

صفحه 2 از 4 اولیناولین 1234 آخرینآخرین
نتایج از شماره 11 تا 20 از مجموع 40

موضوع: عرفان

  1. #11
    عضو فعال نوام چامسکی آواتار ها
    تاریخ عضویت
    فروردین ۱۳۹۳
    ارسال
    1,593
    تشکر
    13,277
    تشکر شده 14,684 بار در 1,675 ارسال

    پاسخ : عرفان

    ناگفته‌هایی از آیت الله بهجت از زبان پسرش

    علی بهجت فرزند آیت الله بهجت گفت: از شدت ناراحتی برای اتفاقات دنیای اسلام توان پدر برای درس دادن تحلیل می‌رفت و می‌گفتند سفیانی از حتمیات است اینها به اسم می‌کشند. شما چه می‌دانید؟! با این درندگان چه کنیم؟ نمی‌دانیم، مرددیم دعا کنیم آیا بمانیم تا ظهور؟!

    کد خبر: ۴۱۴۴۱۲

    تاریخ انتشار: ۱۷ تير ۱۳۹۳ - ۱۳:۵۷ - 08 July 2014

    علی بهجت فرزند آیت الله بهجت گفت: از شدت ناراحتی برای اتفاقات دنیای اسلام توان پدر برای درس دادن تحلیل می‌رفت و می‌گفتند سفیانی از حتمیات است اینها به اسم می‌کشند. شما چه می‌دانید؟! با این درندگان چه کنیم؟ نمی‌دانیم، مرددیم دعا کنیم آیا بمانیم تا ظهور؟!


    به گزارش مهر، حجت الاسلام والمسلمین علی بهجت فرزند آیت ‌الله بهجت شب گذشته در برنامه ضیافت شبكه قرآن و معارف سیما بیان داشت: در طول تاریخ شیعه علمای زیادی بوده‌اند که زحمت زیادی کشیده اند اما از این میان تعدادی در کنار سیر عملی‌شان، سیر انفسی داشته‌اند و مسلما تنها این افراد توانسته‌اند که به سیر الی الله و یقین برسند و آیت‌الله بهجت نیز از این دست علما بودند.


    آیت‌الله بهجت از سن 12 سالگی باطن گناه را می‌دید


    وی گفت: همه می‌گفتند که آیت‌الله بهجت می‌توانند ضمائر را ببینند ولی ایشان اصلا این چیزها برایشان مهم نبود و می‌گفتند غلط است که کسی دنبال این چیزها برود و بیان می‌داشتند اگر کسی دنبال گندم برود ممكن است در کنارش کاه هم به او بدهند.


    علی بهجت اظهار داشت: وی از زمانی که کودکی 12 ساله بود چشمش در عبادت باز شده بود و می‌توانست باطن گناهان را ببیند و در سن 14 سالگی نیز که در نماز جماعت مرحوم نائینی شركت می‌کرد می‌توانست سیر آفاقی مرحوم نائینی را درک کند. آیت‌الله بهجت توانسته بود در زندگی‌اش عصمت کودکی‌شان را حفظ نماید و در حقیقت به این دلیل آلوده نبوده و می‌توانست به راحتی پرواز کنند.


    آیت‌الله بهجت از جانب آقای قاضی لقب فاضل گیلانی گرفت


    وی عنوان کرد: وی از شاگردان آقای قاضی بود و نحوه آشنایی اش با آقای قاضی نیز بسیار جالب است، زیرا علامه طباطبایی خودشان می‌گفتند که ما بعد از 5، 6 سال ماندن در نجف یاد می‌گرفتیم به محضر آقای قاضی برسیم اما آیت‌الله بهجت از همان ابتدا به محضر آقای قاضی رسیدند.


    فرزند آیت‌الله بهجت افزود: خود آیت الله بهجت از نحوه آشنایی‌شان با مرحوم قاضی و اولین باری که نام ایشان را شنیده بودند این گونه می‌گویند که من در کربلا بودم که یک آقایی شب‌های پنجشنبه برای زیارت از نجف به کربلا می‌آمد و در مدرسه ما وضو می‌گرفت من تعارفش می‌کردم که به حجره ما بیاید و او نیز دعوت مرا می‌پذیرفت از طریق این فرد که برادر علامه طباطبایی بود نام آقای قاضی را شنیدم. در دوران نوجوانی در حوزه نجف، پس از حلّ مشكلی علمی مرحوم قاضی به وی گفت: «أشهد أنّک فاضل» و از آن پس او را «فاضل گیلانی» خطاب می‌کرد.


    هرگز در کلاس آقای قاضی سؤالی نپرسید و هرگز نیز سؤالی نداشت


    وی بیان داشت: وی در رابطه با آقای قاضی و کلاس‌هایش می‌گوید: من در تمام مدت سؤالی از مرحوم قاضی نكردم ولی در تمام این مدت هم سوالی نبود که در ذهن من باشد الا این که استاد جواب مرا می‌داد پدر بعد از این که این موضوع را بیان کردند لبخندی زدند و گفتند 2، 3 بار حتی استاد نام مرا بردند و گفتند در پاسخ به سؤال ایشان. به طوری که یک بار کنار دستی من به من نگاه کرد و گفت تو که سؤالی نپرسیده‌ای چرا استاد می گویند در پاسخ به سؤال تو؟


    فرزند این عالم ربانی تأکید کرد: در حقیقت ایشان در محضر استادان خوبی قرار می‎گرفت البته این در حالی بود که خودش به دنبال این نبود تا استاد پیدا کند زیرا اگر انسان در مسیر درست قدم بردارد این خود خداست که استاد را می‌فرستد در حقیقت این‌ها به دنبال کسانی بودند که جان مطلب را کف دستشان بگذارد.


    علی بهجت اضافه کرد: وی در رابطه با مرحوم قاضی می‌گفت درس‌های ایشان قابل نوشتن نبود من یک جلسه درس استاد را قیمت کردم دیدم به اندازه قیمت یک کوچه ای بود به نام صدتومانی یعنی کلاس ایشان این قدر ارزش داشت که هر جلسه‌اش از آن کوچه صد تومانی هم باارزش‌تر بود.


    وی در رابطه با نظر آقای قوچانی در رابطه با پدر بزرگوارش گفت: مرحوم قوچانی در رابطه با آیت‌الله بهجت می‌گوید ایشان 22 سال سن داشت اما بیش از 20 مقام داشت اما حیف که نمی ‌توانم بگویم.


    پس از بازگشت از حرم امام رضا(ع) چنان نشاطی داشت که حس می‌کردی مست شده است


    حجت الاسلام بهجت تأکید کرد: وی با نماز جان می‌داد و با زیارت جان دوباره می‌گرفت، ایشان 40 سال دو ماه و نیم از سال را به زیارت امام رضا(ع) می‌رفت اما در طی این 40 سال یک چهل متری برای خودش آن‌جا تهیه نكرد همیشه 2 ساعت قبل سحر بیدار می‌شد و به عبادت می‌پرداخت و نزدیک طلوع آفتاب به حرم می‌رفت.


    وی ادامه داد: قبل از رفتن به حرم به خاطر عبادت‌ زیاد توانشان بسیار کم می‌شد اما در کمال حیرت وقتی از حرم بر‌می‌گشتند انرژی بسیار زیادی پیدا می‌کردند به طوری که می‌توان گفت از حرم که بازمی‌گشتند انگار مست بودند و دوپینگ کرده بودند بنابراین با من شوخی می‌کرد و سر به سر من می‌گذاشت و این انرژی وصف ناپذیر باعث حیرت ما می‎شد.


    وی بیان داشت: در زیارت حضرت معصومه(س) هم همین طور بودند به طوری که از سال 1324 شمسی روزی دو ساعت به حرم حضرت معصومه می‌رفتند و یک ساعت ایستاده و یک ساعت نشسته زیارت می‎كردند و دعای جامعه کبیره و چند بار نیز به نیابت، امین‌الله می‌خواندند.


    نشسته می‌خوابید و می‌گفت نشسته بخوابید تا خواب بر شما مسلط نشود


    وی تصریح کرد: ایشان در درس جدی و در عبادت نیز بسیار کوشا بودند به طوری که انسان باورش نمی شد که فردی که این چنین عبادت می‌کند اهل آن چنان درس و علمی باشد و از طرفی جدی بودن در درس هم باعث نمی‌شد تا از سیر ملكوتی‌شان کم بگذارند.


    وی در رابطه با نظم آقای بهجت گفت: آیت الله بهجت بسیار در کارهایشان نظم داشتند و از تمامی وقتشان استفاده می‌کردند به یاد دارم زمانی که می‌خواستند از این میز به میز دیگر بروند تا کتابی را بردارند اگر در این فاصله کوتاه از ایشان سؤالی می کردی می گفتند الان وقت سؤال است؟ یعنی حتی در بین این راه کوتاه نیز بیکار نمی‌ماندند.


    علی بهجت اضافه کرد: اگر من تیتر روزنامه‌ها را می‌خواندم می‌گفتند وقت اضافه آورده‌ای که تیتر روزنامه‌ها را می‌خوانی و واقعا هم همین بود من در زندگی‌ام کسانی را دیده‌ام که بسیار روزنامه مطالعه می‌کنند اما یادشان نمی‌آید ماه قبل چه اتفاقی افتاده و کسانی را دیدم که روزنامه نخوانده و تلویزیون ندیده می‌دانستند ماه های آینده چه اتفاقاتی می‌افتد.


    وی همچنین در رابطه با زمان استراحت ایشان گفت: خواب ایشان بسیار کم بود به طوری که گاهی نشسته می‌خوابیدند از ایشان که می‌پرسیدیم چرا نشسته می‌خوابید می‌گفتند دراز نمی کشم که خواب بر من مسلط نشود.


    مشكلات مردم برایشان مهم بود و اگر ما در پی حل مشكل برنمی‌آمدیم خودشان آن را انجام می‌دادند


    فرزند آقای بهجت اظهارداشت: در رابطه با خانواده نیز سعی می‌کردند با تمام مشغله‌هایشان سر سفره بیشتر غذا خوردن را طول بدهند صله رحمشان نیز در این زمان بود زیرا احوال همه را از من و دیگر اعضا خانواده می‌پرسیدند، حتی به نام می‌گفتند فلان فرد مشكل داشت آیا حل شد؟ دختر فلان فرد مشكلش برطرف شد؟ و می‌خواستند که پیگیر مشكلات همه باشیم و اگر زمانی هم ما یادمان می رقت خودشان آن کار را انجام می‌دادند، از برنج و محصولات میوه هم که جز وجوهات نبود یک سوم را کنار می‌گذاشتند به طوری که گاهی ما 3،4 ماه سال را بی برنج می‌ماندیم.


    فحش هم می‌دهید بگویید گل اناری


    علی بهجت گفت: پدر هرگز در کودکی به ما اجازه نمی دادند فحش بدهیم من می‌گفتم نمی‌شود که عصبانی هستیم فحش ندهیم می گفتند بگویید گل اناری زیرا گل انار مانند انار است اما وقتی سراغش می‌روی می بینی انار نیست.


    گاهی از شدت ناراحتی برای اتفاقات دنیای اسلام انرژی‌شان در درس دادن نیز تحلیل می‌رفت


    حجت الاسلام بهجت تصریح کرد: ایشان نسبت به اتفاقاتی که در جاهایی مانند بغداد می‌افتاد از جمله انفجارها به شدت حالت ترحم داشتند به طوری که از شدت ناراحتی‌شان احساس ‌می کردید که در آن انفجار برای یکی از اقوامشان اتفاقی افتاده است. در جلسه استفتائات نیز گاهی بعد از جواب به چند سؤال یکدفعه بیان می‌داشتند هر روز یک انفجار انجام می‌دهند نمی‌گذارند راحت باشیم.


    وی ادامه داد: حتی از شدت ناراحتی برای این‌گونه مسائل توانایی و انرژی‌شان برای درس دادن تحلیل می‌رفت گاهی یکدفعه به شدت ناراحت می‌شدند و می‌گفتند خدایا رحم کن ما از ایشان می‌پرسیدیم آقا چه شده؟ می گفتند سفیانی از حتمیات است این‌ها به اسم می‌کشند. شما چه می‌دانید؟ با این درندگان چه کنیم؟ نمی دانیم، مرددیم دعا کنیم آیا بمانیم تا ظهور؟


    اگر از کرامات ایشان می‌گفتی به شدت عصبانی می‌شدند و می‌گفتند من گدا هستم


    وی عنوان کرد: یک موضوعی که به شدت ایشان را عصبانی می‌کرد این بود که بگویید من فلان کرامت را از شما دیده‌ام این حرف باعث ناراحتی و عصبانیت ایشان می‌شد طوری که با ناراحتی می‌گفتند من چه کاره‌ام ؟ من کاره‌ای نیستم من گدا هستم. در صورتی که فرد می‌دانست این از کرامات آقا بوده است.


    علی بهجت با بیان خاطره‌ای گفت: یک بار فردی به نزد آقا آمد و گفت به تازگی نورسیده‌ای دارم آقا گفتند نامش را زینب بگذار من گفتم آقا از کجا می‌دانید دختر است پس شما می‌دانید که فرزند ایشان دختر است آقا حرف را عوض می‌کردند و می‌گفتند من مگر گفتم دختر است. در حقیقت ایشان هرگز دوست نداشتند کسی ایشان را بشناسد.


    او تمام نشانه‌ها را پاره می‌کرد


    فرزند آیت‌الله بهجت گفت: سیر زندگی آیت‌الله بهجت بسیار پیچیده بود به طوری که سال‌ها طول می‌کشید تا یک سؤالمان در رابطه با ایشان پاسخ داده شود زیرا وی هرگز حاضر نبود از خود چیزی را افشا کند، او واقعا عبد خدا بود و همیشه هم می‌گفت من هیچ چیز نیستم به همین خاطر ما نیز چیز زیادی از ایشان نمی‌فهمیدیم.


    وی در پایان سخنانش تصریح کرد: سال 63 بود که علامه جعفری تلنگری به من زد که کارهایت را رها کن و پیش پدرت بیا که ایشان یک فرد خاص و تکی است اما بعد از آن نیز من چیز زیادی در رابطه با پدر متوجه نمی‌شدم البته گاهی بعضی مطالب را یادداشت می‌کردم اما این یافته‌ها تنها مانند پازلی از هم پاشیده بود تمام نشانه‌ها را پاره می‌کردند.

  2. 10 کاربر به خاطر ارسال مفید نوام چامسکی از ایشان تشکر کرده اند:


  3. #12
    عضو فعال ali20005 آواتار ها
    تاریخ عضویت
    آذر ۱۳۹۲
    ارسال
    230
    تشکر
    4,259
    تشکر شده 989 بار در 217 ارسال

    پاسخ : عرفان

    الیس الله بکاف عبده-آیا خدا برای بنده‌اش کافی نیست؟ (زمر/۳۶)

  4. 7 کاربر به خاطر ارسال مفید ali20005 از ایشان تشکر کرده اند:


  5. #13
    عضو فعال ali20005 آواتار ها
    تاریخ عضویت
    آذر ۱۳۹۲
    ارسال
    230
    تشکر
    4,259
    تشکر شده 989 بار در 217 ارسال

    پاسخ : عرفان

    ﺍﺳﺘﯿﻔﺎﻥ ﺩﯾﻤﺴﺘﻮﺭا ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩ ﺩﺑﯿﺮ ﮐﻞ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻠﻞ
    ﻧﭙﺬﯾﺮﻓﺖ ﺑﺪﻭﻥ ﺯﯾﺎﺭﺕ ﺍﻣﯿﺮﺍﻟﻤﻮﻣﻨﯿﻦ ﺳﻼﻡ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ
    ﻋﺮﺍﻕ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﻨﺪ ...
    جانم علی
    ﻣﻨﺒﻊ: ﻟﺒﯿﮏ ﺑﻪ ﻓﺘﻮﺍﯼ ﺟﻬﺎﺩ ﺁﯾﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﺳﯿﺴﺘﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ
    الیس الله بکاف عبده-آیا خدا برای بنده‌اش کافی نیست؟ (زمر/۳۶)

  6. 7 کاربر به خاطر ارسال مفید ali20005 از ایشان تشکر کرده اند:


  7. #14
    عضو عادی AkB@R آواتار ها
    تاریخ عضویت
    آذر ۱۳۹۲
    محل سکونت
    T A B R I Z
    ارسال
    264
    تشکر
    3,684
    تشکر شده 1,379 بار در 265 ارسال

    پاسخ : عرفان



    خدایا

    چه پناهگاه امنی است نام تو، و تو چه انیس نزدیکی، تا آنگاه که هراسان شوم، بی درنگ به سویت بشتابم



    خدایا! ترسیده ام از گذر بی محابای لحظه های عمرم که بی وقفه می تازند تا به انتها برسند. و من هنوز هیچ نشده ام که در خور تو باشد. اگر چه نگاه منتظر و مشتاق تو را برای گرامی شدنم، هر لحظه بیشتر حس می کنم. اما...

    ترسیده ام! از کوتاهی زندگی و این قانون جاودانه تو که تنها یک بار فرصت زیستن به من داده ای. و من چون کودکی بی خیال و بازیگوش، این قانون تو را از یاد برده ام.



    ترسیده ام! از خودم که به نادانان می مانم و از غریبه ها که تو را از یادم می برند و وجودم را می کاهند. اما خوب که تو هستی. تو که بزرگتری از دانایی و نادانی من. تو که راهبر منی در میان غربت غریبه ها. خوب که تو هستی. تو که امن ترین پناهگاه و نزدیک ترین انیسی. تا برای همیشه گم نشوم.
    اشخاص پيرامون شما ٩٥٪ موفقيت يا شكست شما را در زندگي رقم مي زنند، دقت كنيد با عقاب پرواز مي كنيد يا اردك

  8. 5 کاربر به خاطر ارسال مفید AkB@R از ایشان تشکر کرده اند:


  9. #15
    عضو فعال (حیدری) آواتار ها
    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۹۲
    محل سکونت
    تبریز
    ارسال
    1,030
    تشکر
    7,026
    تشکر شده 6,557 بار در 1,072 ارسال

    پاسخ : عرفان

    افلاطون راگفتند: چرا هرگز غمگین نمیشوی؟ گفت دل برآنچه نمی ماند نمی بندم.
    فردایک راز است; نگرانش نباش. دیروزیک خاطره بود; حسرتش رانخور. و امروزیک هدیه است; قدرش را بدان و از تک تک لحظه هایت لذت ببر.*
    از فشار زندگی نترسید به یاد داشته باشید که فشار توده زغال سنگ را به الماس تبدیل میکنه..
    نگران فردایت نباش خدای دیروز و امروز خداى فرداهم هست...مااولین باراست كه بندگی میكنیم. ولى اوقرنهاست که خدایى میكندپس به خدایى اواعتمادكن وفردا و فرداها رابه اوبسپار...

  10. 7 کاربر به خاطر ارسال مفید (حیدری) از ایشان تشکر کرده اند:


  11. #16
    عضو فعال (حیدری) آواتار ها
    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۹۲
    محل سکونت
    تبریز
    ارسال
    1,030
    تشکر
    7,026
    تشکر شده 6,557 بار در 1,072 ارسال

    پاسخ : عرفان

    از قضا روزی اگر حاکم این شهر شدم
    خون صد شیخ به یک مست فدا خواهم کرد
    تَرک تسبیح و دعا خواهم کرد
    وسط کعبه دو میخانه بنا خواهم کرد
    تا نگویند که مستان ز خدا بی خبرند
    می روم جانب می خانه کمی مست کنم
    جرعه بالا بزنم آنچه نبایست بکنم
    آنقدر مست که اندوه جهانم برود
    استکان روی لبم باشد و جانم برود
    برود هر که دلش خواست شکایت بکند
    شهر باید به خراباتیم عادت بکند . . .

  12. 5 کاربر به خاطر ارسال مفید (حیدری) از ایشان تشکر کرده اند:


  13. #17
    عضو فعال (حیدری) آواتار ها
    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۹۲
    محل سکونت
    تبریز
    ارسال
    1,030
    تشکر
    7,026
    تشکر شده 6,557 بار در 1,072 ارسال

    پاسخ : عرفان

    شخصی در حال نماز خواندن بود
    مجنون از روی جا نمازش رد شد
    شخص نمازش را شکست به مجنون گفت مگر کوری نمیبینی نماز میخوانم
    مجنون گفت من عاشق دختری هستم و متوجه شما نشدم
    اما تو چطور با خدا عشق بازی میکنی در حالی که متوجه رد شدن من از جلوی خود شدی
    در روزگاری که “سلام” و “خداحافظ” فرقی‌ با هم ندارند نه ماندن کسی‌ حادثه ست نه رفتنِ کسی‌ فاجعه !

  14. 7 کاربر به خاطر ارسال مفید (حیدری) از ایشان تشکر کرده اند:


  15. #18
    Banned
    تاریخ عضویت
    مرداد ۱۳۹۲
    محل سکونت
    قزوین
    ارسال
    2,201
    تشکر
    8,936
    تشکر شده 9,188 بار در 2,112 ارسال

    پاسخ : عرفان

    زیباترین نوع نمایش ایمان تقیه درد است(دکتر شریعتی)

  16. 6 کاربر به خاطر ارسال مفید امیر بهرامی از ایشان تشکر کرده اند:


  17. #19
    عضو عادی
    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۹۲
    ارسال
    20
    تشکر
    42
    تشکر شده 70 بار در 18 ارسال

    پاسخ : عرفان

    روزی بنده ای می گوید خدایا تو چه زمانی با من بوده ای که من اصلا نفهمیدم؟
    همان لحظه خداوند تمام روزگار عمرش را از جلو دیدگانش مانند فیلمی میگذراند و فرد می بیند در روزگار گذشته اش بجای یک رد پا، دو رد پا وجود دارد. اما می بیند که در روزگار سختی اش تنها جای یک رد پا وجود دارد.
    می پرسد خدایا این رد پای کیست که با من بوده است؟ خدا می گوید این رد پای من است که همیشه با تو بوده ام.
    شخص می پرسد پس چرا در روزگار سختی مرا تنها گذاشته ای و رد پای تو وجود ندارد؟
    خدا می فرماید: این رد پا در روزگار سختی هایت، رد پای من است که تو را بر دوش می کشیدم!
    سهمی از درآمدمان برای چنین بچه هایی:
    www.childf.com

    http://mahak-charity.org/main/fa


  18. 5 کاربر به خاطر ارسال مفید نگین از ایشان تشکر کرده اند:


  19. #20
    عضو عادی
    تاریخ عضویت
    دی ۱۳۹۲
    ارسال
    20
    تشکر
    42
    تشکر شده 70 بار در 18 ارسال

    پاسخ : عرفان

    و خدایی که همین نزدیکیست...
    لای گلهای حیاط...
    بر سر طفل یتیم...
    سر سجاده ی تو...
    ته چشم مادر...

    و چنان نزدیکست که نمی پنداری!
    سهمی از درآمدمان برای چنین بچه هایی:
    www.childf.com

    http://mahak-charity.org/main/fa


  20. 6 کاربر به خاطر ارسال مفید نگین از ایشان تشکر کرده اند:


اطلاعات موضوع

Users Browsing this Thread

در حال حاضر 1 نفر از این موضوع دیدن می کنند (0 عضو و 1 مهمان)

بوک مارک ها

مجوزهای ارسال و ویرایش

  • شما نمی توانید موضوع جدید ارسال کنید
  • شما نمی توانید به ارسال ها پاسخ دهید
  • شما نمی توانید فایل پیوست کنید
  • شما نمی توانید ارسال های خود را ویرایش کنید
  •