پاسخ : نبض سیاست
هواداران دولت حسین دهباشی را به سهم خواهی متهم می کنند. آن ها دهباشی را فردی معرفی می کنند که پس از شنیدن پاسخ منفی از مقامات دولت درباره خواسته هایش، به دنبال انتقام گیری از آن هاست. با این وجود روشن است که حتی با پذیرش فرض هوادران دولت، خدشه ای به منطق حسین دهباشی وارد نیست، به خصوص که در برابر نقدهای به زعم هواداران دولت انتقامجویانه این پژوهش گر و مستدساز، تکیه گاهی بهتر از لمپنیسم مجری زردی چون رضا رشیدپور ندارند.
دولت بهار/ سفر اروپایی حسن روحانی همچنان متاثر از حاشیه های ماجرای عقد قرار داد زیر سم اسب یک سردار رومی است.
در جریان سفر حسن روحانی به ایتالیا، حسین دهباشی سازنده مستند انتخاباتی او دست به افشاگری زد و به سبک نگارشی خود، نوشت: «اطمینان دارم که رئیسجُمهورِ میهندوستی چون آقای دکتر روحانی بعدا بسیار رنجیده | اما یعنی مُشاورانِ فرهنگی و رسانهای ایشان نیز سواد و حواساش را نداشتهاند؟ | که لحظهای تردید کُنند | در انتخابِ بیسابقهء محل موزهء Capitoline شهرداریِ رُم برایِ برگزاریِ جلسهء رسمیِ روسای دو کشور و امضای انبوهی از پیمانهای تفاهم؟ | آن هم در سایه مجسمه و زیرِ سُم اسبِ «مارکوس آئورلیوس آنتونیوس»؟ | که ایرانیان را در عصرِ پارتیان و سلسلهء اشکانی به سختی شکست داده و مغلوبِ خود ساخته».
با افشاگری حسین دهباشی، رسانه های نزدیک به دولت موجی از هجمه و توهین خطاب به وی را پایه گذاری کردند.
در همین زمینه خبرگزاری دولتی ایسنا یادداشت احساسی رضا رشیدپور، مجری بنفش برنامه دید در شب را منتشر کرد که در آن خطاب به حسین دهباشی آمده بود: «در نوشته جناب مستطاب دهباشی چند نکته نهفته است؛ یکم حس تحقیر دیگران از روی غرضورزی حرفهای. کنایه بدترکیب ایشان به مشاوران بیسواد بیش از آنکه دلیل سواد ایشان باشد، برهان قاطع بیادبی یا حداقل نمکناشناسی است. چگونه ایشان تمام مهارت خودش در فیلمسازی را فدای کسی کرده که مشتی بیسواد اطرافش هستند؟!
دوم اینکه این مرض - خود رئیسجمهور انتخاب کن پنداری (!!!) - هم بد دردی است. چون انصافا فیلمهای تبلیغاتی جناب روحانی اگر از تعداد رأیدهندگانش نکاسته باشد، حتماً نیفزوده است! حالا آن نوسفر زیرزمینی کپی برابر اصل عموسام هم بماند که خود ضربه دردناکی به حیثیت رئیسجمهور در افکار بخشی از جامعه بود.
سوم اینکه کاردینالهای استقبالکننده از روحانی هم شال قرمز داشتهاند و متأسفانه مشاوران بیسواد اصلاً دقت نکردهاند که در جنگ چالدران دوم، لشکر عثمانی هنگام حمله به لشکر ایرانی بیرق سرخ داشتهاند! کجا ببریم و بشوییم این ننگ را؟! جناب دهباشی شما که بردتان را کردید و معروف شدید و بابت فیلمهای تاریخ شفاهی کل دستمزد هم از همهجا گرفتید و حالا هم که میخواهید نماینده مردم بدبختی مثل من در مجلس بشوید، هنوز بس نیست؟ کیش را مات کردید، هنوز بس نیست؟ دشمن شاد کردید، هنوز بس نیست؟ بس است اخوی؛ انصافاً بس است.»
از رضا رشید رپور به عنوان مبدع شعار "دکتر کلید رو رو کن - دنیا رو زیر و رو کن" در سفر استانی حسن روحانی به سیستان و بلوچستان یاد می شود.
اما سریال حاشیه های سفر حسن روحانی به ایتالیا به همینجا ختم نشد و هواداران حسن روحانی چاره رفع افتضاح "عقد قرارداد زیر سم اسب و چکمه سردار رومی" را در دستکاری در ویکپدیای "مارکوس آنتونیوس" یافتند؛ بویژه که از زمان افشاگری حسین دهباشی بسیاری از مردم در اینترنت به دنبال کشف هویت مارکوس آنتونیوس هستند و طبیعتا آسان ترین کار مراجعه به دانشنامه ویکپدیاست.
با این وجود هواداران دولت هرگز توجه نکردند که حتی اگر پس از تقلب در ویکپدیای "مارکوس آنتونیوس"، او دیگر سردار فاتح ایران در جنگ با اشکانیان نباشد، باز هم چیزی از رسوایی عقد قرار داد زیر سم اسب و چکمه یک سردار رومی کاسته نمی شود! ظاهرا چیزی که برای آن ها مهم نیست، اصل توهین به نماینده دولت ایران است!
حسین دهباشی اما در واکنش به جعل ویکپدیای سردار رومی نوشت: «راستش نباید خیلی این قضیه نشستن زیر پای سردار رومی متجاوز به ایران را کش داد | خصوصا از پریروز تا حالا که ان تذکره چند کلمه ای مرقوم شد | آنقدر از برخی دوستان متظاهر به مدارا آموخته ایم که بیا و ببین | و به نظر نیازی نباشد برخی همین یکی دو ساعته در ویکپدیا ویراستاری بدون منبع فرموده | و با فتوشاپ زیرش خط قرمز کشیده که انگار صاحب این قلم اشتباه فاحش کرده | و اوشون تیسفون را غارت نکرده و ایران عصر پارتیان و اشکانیان را شکست نداده.
خب باشد شما در ویکپدیا و بدون مرجع جعل می کنید که: | «مابردیم و مابردیم ...» | ما هم از باب رفیق بازی می گوییم که: «نه فقط ما بردیم که چلوکباب را هم ما ...» و الی آخر.
منتها رفقای جان! | فرض بفرمایید که یکی از این بروبچ که سال ها از طرف شما متهم شدند به تقلب در انتخابات سال ۸۸ | به زمان و تاریخ این ویراستاری جعلی رجوع کند | یا خدای نکرده یکی دو کلمه انگلیسی یا ایتالیایی بداند و نسخه فرنگی را با نسخه تازه ویراسته فارسی مقایسه کند | یا کتابخانه ای داشته و یک نگاهی کند به تاریخ تمدن ویل دورانت یا تاریخ ایران باستان کریشمن | زشت است به خدا! | و ارزشش را ندارد | دارد؟!»
هواداران دولت حسین دهباشی را به سهم خواهی متهم می کنند. آن ها دهباشی را فردی معرفی می کنند که پس از شنیدن پاسخ منفی از مقامات دولت درباره خواسته هایش، به دنبال انتقام گیری از آن هاست. با این وجود روشن است که حتی با پذیرش فرض هوادران دولت، خدشه ای به منطق حسین دهباشی وارد نیست، به خصوص که در برابر نقدهای - به زعم هواداران دولت انتقامجویانه - این پژوهش گر و مستدساز، تکیه گاهی بهتر از لمپنیسم مجری زردی چون رضا رشیدپور ندارند.
http://www.dolatebahar.com/view/۲۱۳۹...B۴%DB%۸C%D۸%AF!
اولین کسی که به ماجرای مارکوس اشاره کرد ! دهباشی سازنده فیلم تبلیغاتی روحانی و مستند ساز ! بود !
بعدش آقایون که با فحاشی و توهین حریف دهباشی نشدند ! که نوشته خود را بردارد ! رفتند ویکی پدیا را دستکاری کردند !
بعد دهباشی آمد و نوشت فرض که ویکی پدیا فارسی را عوض کردید ! ویکی پدیا انگلیسی و ایتالیایی را چه می کنید ! کتابهای تاریخی را چه می کنید !!!
در اصل توسط خوشبخت پست شده است
مشاهده پست
چرا بعضیها علاقه دارند ایران شکستخورده باشد؟
داستان ایستادن روحانی کنار مجسمهآنتونیوس و دلواپسان حاشیهساز/حقیقت چیست؟
ماجرای ایستادن رئیسجمهور کشورمان و میزبان ایتالیاییاش کنار مجسمه آنتونیوس، باعث شد تا چهره تازهای از ماهیت رسانههای نو به بار بنشیند.
آفتاب :
فرض کنید شما امروز یک کانال در تلگرام باز میکنید و در آن مینویسید: «سیاره ایبوسوروروس پر از موجوداتی به نام فوگویاشاماگابا است!» فرقی نمیکند این گزاره را در یک کانال تلگرام بنویسید یا در روزنامه یا هر رسانهای که بیرقیب و مدام فرصت سخن داشته باشد. چون گفتهاید و تمام! اصلا فرصتی نیست که کسی بگوید اولی چیست و کجاست و دومی را از کجا آوردی! برای استناد بیشتر، حداکثر تصویری فضایی را میتوان به آن افزود و شاد ماند. برای اثبات مدعا هم میتوان مدام مدعا را تکرار و بازنشر کرد و دلخوش بود که شاید تکرار، اثبات هم بکند!
به گزارش آفتاب، کانالهای تلگرام، یک خاصیت منحصربهفرد دارند. در کانال تلگرام، خلاف شبکههای اجتماعی دیگر، یک نفر حرف میزند و بقیه گوش میدهند. اگرچه پیش از آن که تلگرامی وجود داشته باشد، این نوع ساختار رسانهای وجود داشته و بلکه برای دستهای از اطلاعات یا ناشران اطلاعات، تنها مجرای مشروع انتقال شمرده میشده است!
بعد از سخنرانی روحانی و میزبان ایتالیاییاش کنار مجسمه آنتونیوس رومی، گردانندگان برخی کانالهای تلگرام و از قضا نویسندگان برخی رسانههای مقید به ساختار «کانالی» فریادهایی از این دست برآوردند که: «برگزاری جلسه رسمی روسای دو کشور زیر سایه سوار فاتح ایران؟» یا مثلا «زیر سم اسب مارکوس آئورلیوس آنتونیوس که ایرانیان را در عصر پارتیان و سلسله اشکانی به سختی شکست داده و مغلوب خود ساخته؟»
شاید گردانندگان این کانالها و دارندگان رسانههای «کانالی» دیگر نیک دریافته باشند که چندیست حوصله مردم به حداکثر چندخطی از جنس لطیفه، یا افشاگری و مچگیری در شبکههای اجتماعی فروکاسته است.
همچنین پیشتر و بیشتر از آن، چنان به دغدغه معاش فروافتادهاند که ضرورت خواندن در فهرست ضروریات زندگیشان سقوط کرده و از سوی دیگر چنان از حرفهای قلمبهسلمبه و پرطمطراق بیاثر در زندگی، جانشان فرسوده شده که اعتمادشان به این حرفها کمتر است تا متنهای بازنشرشده فورینوشته و فوریخواندنی در گروههای «دوستان قدیمی» و «خانواده ما» و «خبرهای باورنکردنی».
پس از روایت صاحبان کانالهای دسته اول درباره سردار رومی، در برخی گروهها پاسخی به همان اندازه که مدعای اول اعتبار داشت، دستبهدست شد: «مارکوس آنتونیوس یا همان مارک آنتونی به ایران حمله کرده و حتی خسارتهایی هم زده، اما در حملهها و نبردهایش شکست خورده!»
این مدعا را تصویری هم از دانشنامه آزاد ویکیپدیا همراهی میکرد: گردش این پاسخ در رسانههای دستی مخاطبان، کانالهای دسته نخست را به واکنش انداخت و یکی آنها نوشت «ویکیتقلبیا» و مدعی شد که این اطلاعات در ویکیپدیا ویرایش شده و هرکسی میتواند برود در ویکیپدیا هرچیزی بنویسد.
این کانال درست میگفت، در ویکیپدیا و در هر سایت خبری و در هر کانالی، گردانندگان میتوانند هر رویداد تاریخی را چنان که میخواهند و حتی بدون استناد به منبع تاریخی بنویسد؛ اگرچه این کار با توجه به ضوابطی که ویکیپدیا برای ویکینویسی وضع کرده، دشوارتر از سایتهای خبری و کانالهاست.
نوشته «ویکیتقلبیا» که خیلی زود در رسانههای «کانالی» سازمان یافت، برای این که سنگی در چاه نینداخته باشد و بقیه راگرفتار نکرده باشد، در طریق تحقیق گام زد و در تایید این که آنتونیوس ایرانیان را شکست داده و گردانندگان رسانههای کانالی راست میگویند، نوشت: «فرض بفرمایید یکی از این بروبچ [عین عبارت است] ... کتابخانهای داشته و یک نگاهی کند به تاریخ تمدن ویل دورانت یا تاریخ ایران باستان گريشمن.»
غرض، نقد نویسنده این کانال یا حتی تحلیل این نوع ساختارهای رسانهای نیست. غرض حتی جانبداری از هیچیک از طرفهای جنگ سال ۳۷ پیش از میلاد، بین رومیها و پارتیها هم نیست! بلکه امید آن میرود که این نقل قولها باعث بشود یک گام از کانالبازی فراتر رویم و فضای گفتوگویی که میتواند در رسانههای نو از جمله همین کانالها وجود داشته باشد، شکل بگیرد و صد البته چنان که اشکالی در این نوشته هست، نویسندگانی دیگر به رفع و یاری آن بکوشند.
یعنی به جای بافتن زنجیر و انداختن پشت کوه، و بهجای این که به خوانندگان پستهای دو خطی فرمان دهیم که هرکس در گفته چندخطی بدون منبع ما تردید دارد، برود ۷۵۰۰ صفحه تاریخ ویلدورانت را بخواند، در گشودن زنجیرهای از پرسشها که در پی نحوه استدلال کانالی پیش میآید، گامی فرابرداریم و پیش از انتشار در کانال تلگراممان، نخست با خویشتن پاسخ گوییم که:
۱.آیا کسانی که اصرار دارند آنتونیوس، سردار رومی، ایرانیان را شکست داده و به همین خاطر ایستادن در کنار مجسمه او ننگ است، درباره اسکندر، فاتح ایران و بخش عظیمی از ربع مسکون در زمان واپسین پادشاه هخامنشی و همچنین فاتحان عرب ایران در قرن نخست هجری که بعدها تا سیحون و جیحون و ختن تاختند و زبان و فرهنگ و سرزمین را به زیر اراده خود آوردند؛ همین نظر منفی را دارند؟
۲.چرا عدهای اصرار دارند، هرجا که آنها دست در کار داشتهاند، ایران پیروز شمرده شود و هرجا آنها نبودهاند، ایران شکست خورده باشد؟
۳.آیا گردانندگان رسانههای کانالی، که بیپروا مخاطبان را به ۷۵۰۰ صفحه تاریخ تمدن ویلدورانت رهنمون میکنند، خود هرگز آن را خواندهاند؟ و اگر بله، آیا میدانند که در این مجموعه ۱۱ جلدی، تنها فصل دهم مربوط به آنتونیوس است، و تنها جایی که در این فصل از نبرد با پارتیان سخنی آمده، حرفی از شکست پارتیان نیست؟
«آنتونیوس پس از زناشویی با اوکتاویا به آیین رسمی در رم با او به آتن رفت. آنجا یکچند طعم زیستن با زن خوب را چشید، سیاست و جنگ را یک سو نهاد و در کنار اوکتاویا از محضر فیلسوفان بهره جست. اما در عین حال به بررسی نقشههای قیصر برای فتح سرزمین پارت پرداخت. لایبنوس فرزند سردار قیصر در خدمت شاه پارتی در آمده و سپاهیان پارتی را پیروزمندانه به گشودن کیلیکیا و سوریه، یعنی ایالت پردرآمد روم رهنموده بود (سال ۴۰ م). آنتونیوس برای دفع این خطر به سپاه نیازمند بود و برای پرداخت مزد سپاهیان به پول، و پول را کلئوپاترا فراوان داشت.
یکباره آنتونیوس که از پارسایی و صلح ملول شده بود، اوکتاویا را بع رام بازفرستاد و از کلئوپاترا خواست که برای دیدار او به انطاکیه بیاید. کلئوپاترا با خود گروهی سپاهی برای آنتونیوس آورد، اما سوداهای عظمتجویانه وی را نپسندید و گویا از خزانه افسانهای خود جز مبلغی اندک به او نپرداخت.
آنتونیوس با صدهزار مرد بر سرزمین پارت تاخت (سال ۳۶ قم) و بیهومده کوشید تا شهرهای عمده آن را به تصرف درآورد و نزدیک به نیمی از سپاهش هنگام عقبنشینی دلیرانه، در منطقهای به وسعت ۴۸۰ کیلومتر از سرزمین دشمن به هلاکت رسیدند.»
(تاریخ تمدن؛ ویلدورانت؛ ترجمه جمعی از مترجمان، جلد ۳؛ فصل دهم، آنتونیوس، ۴۴ تا ۳۰ قبل از میلاد)
۴.آیا آنها میدانند که گریشمن هم سخنی از پیروزی آنتونیوس بر پارتیان نگفته و در تنها جایی که از حمله او به ایران سخنی آمده، چنین نوشته است: «رومیان از ملل و امرایی که در آشکار کردن مسرت خویش از ورود ایرانیان عجله نموده بودند، به سختی انتقام کشیدند. به بعضی از آنها خراجی سنگین تحمیل شد و دیگران -مانند پادشاه بیتالمقدس- اعدام شدند. هردوس مجددا بازگشت.
ارد پیر به زودی توسط پسرانش مقتول گردید و فرهاد چهارم جانشین او شد (حدود ۳۷ قبل از میلاد). بین نجبا و طبقات پست، بین طرفداران خاندانهای مختلف، بین دو بخش بزرگ قشون تهدیدی به عنوان مهاجمهای جدید از جانب رومیان رخ نمود، و آن حمله آنتونیوس بود که با یکی از قویترین قشونهای رومی که با ایران جنگیدند وارد قفقاز شد. ایبریان و آلبانیان را مقهور و مطیع ساخت و ارمنستان را تابع خود کرد.
وی چون از عقب قشون خود مطمئن گردید، به سرعت به سوی ماد آذربایجان راند تا پایتخت آن را محاصره کند و محمولات و آلات جنگی را در نقطهای دوردست در عقب به جای ماند.
آنتونیوس برای تحقق طرحهای فتح سراسر مشرق که قیصر در ده سال قبل ریخته بود، شکیب نداشت. اما محاربه کاره در اذهان اثری باقی گذاشته بود.
وی نتوانست به سهولت در میان ارمنیان یا مادیها یا مردم الیمایی -که در برابر نفع عموم خیانت احتراز میکردند- متحدانی بیابد.
فرهاد چهارم با سوارهنظام سبک خود به سوی مسیر بار و بنه آنتونیوس حمله برد و نگهبانان آن را در هم شکست و آلات محاصره را غارت کرد و سوخت. انتونیوس بدون آلات جنگ و بدون توشه نمیتوانست در برابر نقطهای مستحکم که ساخلو آن شجاعانه مقاومت میکرد، کاری از پیش ببرد. در این ایام فصل سرما پیش میرفت. سردار رومی اقدام به عقبنشینی کرد و در اثنای آن پارتیان با حملات ناگهانی تلفات بسیار سنگینی بدو آوردند. فرهاد فتح خود را جشن گرفت. و نام خود را بر سکههایی که تمثال آنتونیوس و کلئوپاترا داشت و در زمره اثاثیه رومیان پیدا شده بود، ضرب کرد.
در بهار آینده، آنتونیوس مجددا ارمنستان را مسخر و پادشاه آن را مغلوب نمود. سال بعد تا ماد پیش راند اما عکسالعمل مشترک پارتیان و ارمنیان او را از تمام متصرفات خود محروم کرد و کمی بعد اکتاویوس او (انتونیوس) را شکست داد و قدرت را از دست وی خارج کرد.
در این هنگام سیاست روم در مساله مشرق روشی جدید اتخاذ کرد. افکار عامه روم در خصوص پارتیان تغییر یافت. قدرت دفاعی اینان شناخته شده بود. رومیان دانستند که تمایلات تعرضی آنان خطا و سیاست کسانی که در صدد فتوحاتی در مشرق فرات بودند، بر باطل بوده است.»
(ایران از آغاز تا اسلام؛ رومن گیرشمن؛ ترجمه محمد معین؛ فصل پنجم، پارتیان، صص ۲۹۹-۳۰۰)
منبع: خبرآنلاین
داستان ایستادن روحانی کنار مجسمهآنتونیوس و دلواپسان حاشیهساز/حقیقت چیست؟
ماجرای ایستادن رئیسجمهور کشورمان و میزبان ایتالیاییاش کنار مجسمه آنتونیوس، باعث شد تا چهره تازهای از ماهیت رسانههای نو به بار بنشیند.
آفتاب :
فرض کنید شما امروز یک کانال در تلگرام باز میکنید و در آن مینویسید: «سیاره ایبوسوروروس پر از موجوداتی به نام فوگویاشاماگابا است!» فرقی نمیکند این گزاره را در یک کانال تلگرام بنویسید یا در روزنامه یا هر رسانهای که بیرقیب و مدام فرصت سخن داشته باشد. چون گفتهاید و تمام! اصلا فرصتی نیست که کسی بگوید اولی چیست و کجاست و دومی را از کجا آوردی! برای استناد بیشتر، حداکثر تصویری فضایی را میتوان به آن افزود و شاد ماند. برای اثبات مدعا هم میتوان مدام مدعا را تکرار و بازنشر کرد و دلخوش بود که شاید تکرار، اثبات هم بکند!
به گزارش آفتاب، کانالهای تلگرام، یک خاصیت منحصربهفرد دارند. در کانال تلگرام، خلاف شبکههای اجتماعی دیگر، یک نفر حرف میزند و بقیه گوش میدهند. اگرچه پیش از آن که تلگرامی وجود داشته باشد، این نوع ساختار رسانهای وجود داشته و بلکه برای دستهای از اطلاعات یا ناشران اطلاعات، تنها مجرای مشروع انتقال شمرده میشده است!
بعد از سخنرانی روحانی و میزبان ایتالیاییاش کنار مجسمه آنتونیوس رومی، گردانندگان برخی کانالهای تلگرام و از قضا نویسندگان برخی رسانههای مقید به ساختار «کانالی» فریادهایی از این دست برآوردند که: «برگزاری جلسه رسمی روسای دو کشور زیر سایه سوار فاتح ایران؟» یا مثلا «زیر سم اسب مارکوس آئورلیوس آنتونیوس که ایرانیان را در عصر پارتیان و سلسله اشکانی به سختی شکست داده و مغلوب خود ساخته؟»
شاید گردانندگان این کانالها و دارندگان رسانههای «کانالی» دیگر نیک دریافته باشند که چندیست حوصله مردم به حداکثر چندخطی از جنس لطیفه، یا افشاگری و مچگیری در شبکههای اجتماعی فروکاسته است.
همچنین پیشتر و بیشتر از آن، چنان به دغدغه معاش فروافتادهاند که ضرورت خواندن در فهرست ضروریات زندگیشان سقوط کرده و از سوی دیگر چنان از حرفهای قلمبهسلمبه و پرطمطراق بیاثر در زندگی، جانشان فرسوده شده که اعتمادشان به این حرفها کمتر است تا متنهای بازنشرشده فورینوشته و فوریخواندنی در گروههای «دوستان قدیمی» و «خانواده ما» و «خبرهای باورنکردنی».
پس از روایت صاحبان کانالهای دسته اول درباره سردار رومی، در برخی گروهها پاسخی به همان اندازه که مدعای اول اعتبار داشت، دستبهدست شد: «مارکوس آنتونیوس یا همان مارک آنتونی به ایران حمله کرده و حتی خسارتهایی هم زده، اما در حملهها و نبردهایش شکست خورده!»
این مدعا را تصویری هم از دانشنامه آزاد ویکیپدیا همراهی میکرد: گردش این پاسخ در رسانههای دستی مخاطبان، کانالهای دسته نخست را به واکنش انداخت و یکی آنها نوشت «ویکیتقلبیا» و مدعی شد که این اطلاعات در ویکیپدیا ویرایش شده و هرکسی میتواند برود در ویکیپدیا هرچیزی بنویسد.
این کانال درست میگفت، در ویکیپدیا و در هر سایت خبری و در هر کانالی، گردانندگان میتوانند هر رویداد تاریخی را چنان که میخواهند و حتی بدون استناد به منبع تاریخی بنویسد؛ اگرچه این کار با توجه به ضوابطی که ویکیپدیا برای ویکینویسی وضع کرده، دشوارتر از سایتهای خبری و کانالهاست.
نوشته «ویکیتقلبیا» که خیلی زود در رسانههای «کانالی» سازمان یافت، برای این که سنگی در چاه نینداخته باشد و بقیه راگرفتار نکرده باشد، در طریق تحقیق گام زد و در تایید این که آنتونیوس ایرانیان را شکست داده و گردانندگان رسانههای کانالی راست میگویند، نوشت: «فرض بفرمایید یکی از این بروبچ [عین عبارت است] ... کتابخانهای داشته و یک نگاهی کند به تاریخ تمدن ویل دورانت یا تاریخ ایران باستان گريشمن.»
غرض، نقد نویسنده این کانال یا حتی تحلیل این نوع ساختارهای رسانهای نیست. غرض حتی جانبداری از هیچیک از طرفهای جنگ سال ۳۷ پیش از میلاد، بین رومیها و پارتیها هم نیست! بلکه امید آن میرود که این نقل قولها باعث بشود یک گام از کانالبازی فراتر رویم و فضای گفتوگویی که میتواند در رسانههای نو از جمله همین کانالها وجود داشته باشد، شکل بگیرد و صد البته چنان که اشکالی در این نوشته هست، نویسندگانی دیگر به رفع و یاری آن بکوشند.
یعنی به جای بافتن زنجیر و انداختن پشت کوه، و بهجای این که به خوانندگان پستهای دو خطی فرمان دهیم که هرکس در گفته چندخطی بدون منبع ما تردید دارد، برود ۷۵۰۰ صفحه تاریخ ویلدورانت را بخواند، در گشودن زنجیرهای از پرسشها که در پی نحوه استدلال کانالی پیش میآید، گامی فرابرداریم و پیش از انتشار در کانال تلگراممان، نخست با خویشتن پاسخ گوییم که:
۱.آیا کسانی که اصرار دارند آنتونیوس، سردار رومی، ایرانیان را شکست داده و به همین خاطر ایستادن در کنار مجسمه او ننگ است، درباره اسکندر، فاتح ایران و بخش عظیمی از ربع مسکون در زمان واپسین پادشاه هخامنشی و همچنین فاتحان عرب ایران در قرن نخست هجری که بعدها تا سیحون و جیحون و ختن تاختند و زبان و فرهنگ و سرزمین را به زیر اراده خود آوردند؛ همین نظر منفی را دارند؟
۲.چرا عدهای اصرار دارند، هرجا که آنها دست در کار داشتهاند، ایران پیروز شمرده شود و هرجا آنها نبودهاند، ایران شکست خورده باشد؟
۳.آیا گردانندگان رسانههای کانالی، که بیپروا مخاطبان را به ۷۵۰۰ صفحه تاریخ تمدن ویلدورانت رهنمون میکنند، خود هرگز آن را خواندهاند؟ و اگر بله، آیا میدانند که در این مجموعه ۱۱ جلدی، تنها فصل دهم مربوط به آنتونیوس است، و تنها جایی که در این فصل از نبرد با پارتیان سخنی آمده، حرفی از شکست پارتیان نیست؟
«آنتونیوس پس از زناشویی با اوکتاویا به آیین رسمی در رم با او به آتن رفت. آنجا یکچند طعم زیستن با زن خوب را چشید، سیاست و جنگ را یک سو نهاد و در کنار اوکتاویا از محضر فیلسوفان بهره جست. اما در عین حال به بررسی نقشههای قیصر برای فتح سرزمین پارت پرداخت. لایبنوس فرزند سردار قیصر در خدمت شاه پارتی در آمده و سپاهیان پارتی را پیروزمندانه به گشودن کیلیکیا و سوریه، یعنی ایالت پردرآمد روم رهنموده بود (سال ۴۰ م). آنتونیوس برای دفع این خطر به سپاه نیازمند بود و برای پرداخت مزد سپاهیان به پول، و پول را کلئوپاترا فراوان داشت.
یکباره آنتونیوس که از پارسایی و صلح ملول شده بود، اوکتاویا را بع رام بازفرستاد و از کلئوپاترا خواست که برای دیدار او به انطاکیه بیاید. کلئوپاترا با خود گروهی سپاهی برای آنتونیوس آورد، اما سوداهای عظمتجویانه وی را نپسندید و گویا از خزانه افسانهای خود جز مبلغی اندک به او نپرداخت.
آنتونیوس با صدهزار مرد بر سرزمین پارت تاخت (سال ۳۶ قم) و بیهومده کوشید تا شهرهای عمده آن را به تصرف درآورد و نزدیک به نیمی از سپاهش هنگام عقبنشینی دلیرانه، در منطقهای به وسعت ۴۸۰ کیلومتر از سرزمین دشمن به هلاکت رسیدند.»
(تاریخ تمدن؛ ویلدورانت؛ ترجمه جمعی از مترجمان، جلد ۳؛ فصل دهم، آنتونیوس، ۴۴ تا ۳۰ قبل از میلاد)
۴.آیا آنها میدانند که گریشمن هم سخنی از پیروزی آنتونیوس بر پارتیان نگفته و در تنها جایی که از حمله او به ایران سخنی آمده، چنین نوشته است: «رومیان از ملل و امرایی که در آشکار کردن مسرت خویش از ورود ایرانیان عجله نموده بودند، به سختی انتقام کشیدند. به بعضی از آنها خراجی سنگین تحمیل شد و دیگران -مانند پادشاه بیتالمقدس- اعدام شدند. هردوس مجددا بازگشت.
ارد پیر به زودی توسط پسرانش مقتول گردید و فرهاد چهارم جانشین او شد (حدود ۳۷ قبل از میلاد). بین نجبا و طبقات پست، بین طرفداران خاندانهای مختلف، بین دو بخش بزرگ قشون تهدیدی به عنوان مهاجمهای جدید از جانب رومیان رخ نمود، و آن حمله آنتونیوس بود که با یکی از قویترین قشونهای رومی که با ایران جنگیدند وارد قفقاز شد. ایبریان و آلبانیان را مقهور و مطیع ساخت و ارمنستان را تابع خود کرد.
وی چون از عقب قشون خود مطمئن گردید، به سرعت به سوی ماد آذربایجان راند تا پایتخت آن را محاصره کند و محمولات و آلات جنگی را در نقطهای دوردست در عقب به جای ماند.
آنتونیوس برای تحقق طرحهای فتح سراسر مشرق که قیصر در ده سال قبل ریخته بود، شکیب نداشت. اما محاربه کاره در اذهان اثری باقی گذاشته بود.
وی نتوانست به سهولت در میان ارمنیان یا مادیها یا مردم الیمایی -که در برابر نفع عموم خیانت احتراز میکردند- متحدانی بیابد.
فرهاد چهارم با سوارهنظام سبک خود به سوی مسیر بار و بنه آنتونیوس حمله برد و نگهبانان آن را در هم شکست و آلات محاصره را غارت کرد و سوخت. انتونیوس بدون آلات جنگ و بدون توشه نمیتوانست در برابر نقطهای مستحکم که ساخلو آن شجاعانه مقاومت میکرد، کاری از پیش ببرد. در این ایام فصل سرما پیش میرفت. سردار رومی اقدام به عقبنشینی کرد و در اثنای آن پارتیان با حملات ناگهانی تلفات بسیار سنگینی بدو آوردند. فرهاد فتح خود را جشن گرفت. و نام خود را بر سکههایی که تمثال آنتونیوس و کلئوپاترا داشت و در زمره اثاثیه رومیان پیدا شده بود، ضرب کرد.
در بهار آینده، آنتونیوس مجددا ارمنستان را مسخر و پادشاه آن را مغلوب نمود. سال بعد تا ماد پیش راند اما عکسالعمل مشترک پارتیان و ارمنیان او را از تمام متصرفات خود محروم کرد و کمی بعد اکتاویوس او (انتونیوس) را شکست داد و قدرت را از دست وی خارج کرد.
در این هنگام سیاست روم در مساله مشرق روشی جدید اتخاذ کرد. افکار عامه روم در خصوص پارتیان تغییر یافت. قدرت دفاعی اینان شناخته شده بود. رومیان دانستند که تمایلات تعرضی آنان خطا و سیاست کسانی که در صدد فتوحاتی در مشرق فرات بودند، بر باطل بوده است.»
(ایران از آغاز تا اسلام؛ رومن گیرشمن؛ ترجمه محمد معین؛ فصل پنجم، پارتیان، صص ۲۹۹-۳۰۰)
منبع: خبرآنلاین
در اصل توسط negarminavi پست شده است
مشاهده پست
عاقبت عقد قرارداد زیر سم اسب و چکمه سردار رومی
کار عوامل بنفش به جعل و تقلب در ویکیپدیای مارکوس آنتونیوس کشید!
کار عوامل بنفش به جعل و تقلب در ویکیپدیای مارکوس آنتونیوس کشید!
هواداران دولت حسین دهباشی را به سهم خواهی متهم می کنند. آن ها دهباشی را فردی معرفی می کنند که پس از شنیدن پاسخ منفی از مقامات دولت درباره خواسته هایش، به دنبال انتقام گیری از آن هاست. با این وجود روشن است که حتی با پذیرش فرض هوادران دولت، خدشه ای به منطق حسین دهباشی وارد نیست، به خصوص که در برابر نقدهای به زعم هواداران دولت انتقامجویانه این پژوهش گر و مستدساز، تکیه گاهی بهتر از لمپنیسم مجری زردی چون رضا رشیدپور ندارند.
دولت بهار/ سفر اروپایی حسن روحانی همچنان متاثر از حاشیه های ماجرای عقد قرار داد زیر سم اسب یک سردار رومی است.
در جریان سفر حسن روحانی به ایتالیا، حسین دهباشی سازنده مستند انتخاباتی او دست به افشاگری زد و به سبک نگارشی خود، نوشت: «اطمینان دارم که رئیسجُمهورِ میهندوستی چون آقای دکتر روحانی بعدا بسیار رنجیده | اما یعنی مُشاورانِ فرهنگی و رسانهای ایشان نیز سواد و حواساش را نداشتهاند؟ | که لحظهای تردید کُنند | در انتخابِ بیسابقهء محل موزهء Capitoline شهرداریِ رُم برایِ برگزاریِ جلسهء رسمیِ روسای دو کشور و امضای انبوهی از پیمانهای تفاهم؟ | آن هم در سایه مجسمه و زیرِ سُم اسبِ «مارکوس آئورلیوس آنتونیوس»؟ | که ایرانیان را در عصرِ پارتیان و سلسلهء اشکانی به سختی شکست داده و مغلوبِ خود ساخته».
با افشاگری حسین دهباشی، رسانه های نزدیک به دولت موجی از هجمه و توهین خطاب به وی را پایه گذاری کردند.
در همین زمینه خبرگزاری دولتی ایسنا یادداشت احساسی رضا رشیدپور، مجری بنفش برنامه دید در شب را منتشر کرد که در آن خطاب به حسین دهباشی آمده بود: «در نوشته جناب مستطاب دهباشی چند نکته نهفته است؛ یکم حس تحقیر دیگران از روی غرضورزی حرفهای. کنایه بدترکیب ایشان به مشاوران بیسواد بیش از آنکه دلیل سواد ایشان باشد، برهان قاطع بیادبی یا حداقل نمکناشناسی است. چگونه ایشان تمام مهارت خودش در فیلمسازی را فدای کسی کرده که مشتی بیسواد اطرافش هستند؟!
دوم اینکه این مرض - خود رئیسجمهور انتخاب کن پنداری (!!!) - هم بد دردی است. چون انصافا فیلمهای تبلیغاتی جناب روحانی اگر از تعداد رأیدهندگانش نکاسته باشد، حتماً نیفزوده است! حالا آن نوسفر زیرزمینی کپی برابر اصل عموسام هم بماند که خود ضربه دردناکی به حیثیت رئیسجمهور در افکار بخشی از جامعه بود.
سوم اینکه کاردینالهای استقبالکننده از روحانی هم شال قرمز داشتهاند و متأسفانه مشاوران بیسواد اصلاً دقت نکردهاند که در جنگ چالدران دوم، لشکر عثمانی هنگام حمله به لشکر ایرانی بیرق سرخ داشتهاند! کجا ببریم و بشوییم این ننگ را؟! جناب دهباشی شما که بردتان را کردید و معروف شدید و بابت فیلمهای تاریخ شفاهی کل دستمزد هم از همهجا گرفتید و حالا هم که میخواهید نماینده مردم بدبختی مثل من در مجلس بشوید، هنوز بس نیست؟ کیش را مات کردید، هنوز بس نیست؟ دشمن شاد کردید، هنوز بس نیست؟ بس است اخوی؛ انصافاً بس است.»
از رضا رشید رپور به عنوان مبدع شعار "دکتر کلید رو رو کن - دنیا رو زیر و رو کن" در سفر استانی حسن روحانی به سیستان و بلوچستان یاد می شود.
اما سریال حاشیه های سفر حسن روحانی به ایتالیا به همینجا ختم نشد و هواداران حسن روحانی چاره رفع افتضاح "عقد قرارداد زیر سم اسب و چکمه سردار رومی" را در دستکاری در ویکپدیای "مارکوس آنتونیوس" یافتند؛ بویژه که از زمان افشاگری حسین دهباشی بسیاری از مردم در اینترنت به دنبال کشف هویت مارکوس آنتونیوس هستند و طبیعتا آسان ترین کار مراجعه به دانشنامه ویکپدیاست.
با این وجود هواداران دولت هرگز توجه نکردند که حتی اگر پس از تقلب در ویکپدیای "مارکوس آنتونیوس"، او دیگر سردار فاتح ایران در جنگ با اشکانیان نباشد، باز هم چیزی از رسوایی عقد قرار داد زیر سم اسب و چکمه یک سردار رومی کاسته نمی شود! ظاهرا چیزی که برای آن ها مهم نیست، اصل توهین به نماینده دولت ایران است!
حسین دهباشی اما در واکنش به جعل ویکپدیای سردار رومی نوشت: «راستش نباید خیلی این قضیه نشستن زیر پای سردار رومی متجاوز به ایران را کش داد | خصوصا از پریروز تا حالا که ان تذکره چند کلمه ای مرقوم شد | آنقدر از برخی دوستان متظاهر به مدارا آموخته ایم که بیا و ببین | و به نظر نیازی نباشد برخی همین یکی دو ساعته در ویکپدیا ویراستاری بدون منبع فرموده | و با فتوشاپ زیرش خط قرمز کشیده که انگار صاحب این قلم اشتباه فاحش کرده | و اوشون تیسفون را غارت نکرده و ایران عصر پارتیان و اشکانیان را شکست نداده.
خب باشد شما در ویکپدیا و بدون مرجع جعل می کنید که: | «مابردیم و مابردیم ...» | ما هم از باب رفیق بازی می گوییم که: «نه فقط ما بردیم که چلوکباب را هم ما ...» و الی آخر.
منتها رفقای جان! | فرض بفرمایید که یکی از این بروبچ که سال ها از طرف شما متهم شدند به تقلب در انتخابات سال ۸۸ | به زمان و تاریخ این ویراستاری جعلی رجوع کند | یا خدای نکرده یکی دو کلمه انگلیسی یا ایتالیایی بداند و نسخه فرنگی را با نسخه تازه ویراسته فارسی مقایسه کند | یا کتابخانه ای داشته و یک نگاهی کند به تاریخ تمدن ویل دورانت یا تاریخ ایران باستان کریشمن | زشت است به خدا! | و ارزشش را ندارد | دارد؟!»
هواداران دولت حسین دهباشی را به سهم خواهی متهم می کنند. آن ها دهباشی را فردی معرفی می کنند که پس از شنیدن پاسخ منفی از مقامات دولت درباره خواسته هایش، به دنبال انتقام گیری از آن هاست. با این وجود روشن است که حتی با پذیرش فرض هوادران دولت، خدشه ای به منطق حسین دهباشی وارد نیست، به خصوص که در برابر نقدهای - به زعم هواداران دولت انتقامجویانه - این پژوهش گر و مستدساز، تکیه گاهی بهتر از لمپنیسم مجری زردی چون رضا رشیدپور ندارند.
http://www.dolatebahar.com/view/۲۱۳۹...B۴%DB%۸C%D۸%AF!
اولین کسی که به ماجرای مارکوس اشاره کرد ! دهباشی سازنده فیلم تبلیغاتی روحانی و مستند ساز ! بود !
بعدش آقایون که با فحاشی و توهین حریف دهباشی نشدند ! که نوشته خود را بردارد ! رفتند ویکی پدیا را دستکاری کردند !
بعد دهباشی آمد و نوشت فرض که ویکی پدیا فارسی را عوض کردید ! ویکی پدیا انگلیسی و ایتالیایی را چه می کنید ! کتابهای تاریخی را چه می کنید !!!
نظر