همه چیز از همه جا!!!

[M.DALAHOO]

روزنامه اطلاعات خطاب به پزشکیان: بخاطر قصور دستگاهای امنیتی در حوادث اخیر، از مردم عذر خواهی کنید.
اطلاعات نوشت:
رنگین شدن سنگفرش معابر و کوچه پس کوچه های بسیاری از شهرهای کشورمان با خون چند هزار از جوانان و نوجوانان اکنون در ذهن تمامی ایرانیان نقش بسته است.

[Mehdi1400]

پزشکیان و تمامی اعضای کابینش مثل خامنه ای و سپاه دستشون به خون مردم ایران آلوده است.
با عذرخواهی نمیشه خون را شست.

[M.DALAHOO]

توی این شرایط از یک از یک روزنامه دولتی انتظار شعار دادن درست نیست. شما حتی بیک فراخوان صنفی پاسخ مثبت ندادید.

[Baaraan]

طیب وقتی میبینم با توصيه های گذشته در خصوص خرید صدرا زندگی های بسیاری رو نابود کردی به این مزخرفاتت نخونده تهوع میگیرم.

[طيب]

بالاخره ما خرِ کی باشیم؟


سالها پیش، در یکی از کلاسهای دانشگاه، دانشجویان مدام از استادشان میپرسیدند:

استاد، شما اصلاحطلبی یا اصولگرا؟

دل در گرو نظام داری یا از نظام سابق دفاع میکنی؟

استاد هیچوقت پاسخ نمیداد. تا اینکه در آخرین جلسه ترم، وقتی پرسشها تکرار شد، لبخندی زد و گفت:

«در رو ببندید... میخواهم براتون یه قصه بگم.»

و چنین گفت:
روزی روزگاری، یک گورخر از سمت دشت آمد کنار رودخانه تا آب بخورد. در همان لحظه، خری از سمت دیگر رودخانه آمد و او هم سر در آب کرد. چشم در چشم شدند، سلام و احوالپرسی کردند.
گورخر از خر پرسید:
ـ پسرعمو، چرا اینقدر رنجوری؟
این زخمها، این آثار شلاق بر کمرت از چیست؟
خر آهی کشید و گفت:
از دست آدمیزاد! بار بر دوش ما میگذارد، کتکمان میزند، غذای درست نمیدهد... اما چارهای نداریم. عمرمان با اطاعت گره خورده.

گورخر گفت:
ـ چرا میمانی؟ بزن به دل آب، بیا سمت دشت. آزادی آنجاست؛ نه پالان هست، نه افسار، نه صاحب.

خر گفت:
ـ من تنها نیستم، خانواده دارم، فامیل دارم، قوم و قبیله دارم.

گورخر گفت:
ـ همهتان بیایید، جا برای همه هست. فردا همینجا قرارمان.

فردا رسید. گورخر از آنسوی آب منتظر بود. خرها آمدند، اما هنوز لب آب ایستاده بودند. گورخر فریاد زد:
بیایید! اینجا آزادی است!

اما خرها پچپچ میکردند. بالاخره یکی از خرهای ریشسفید جلو آمد و گفت:
ـ پسرعمو، فرض کنیم همهی حرفهایت درست باشد... ما آمدیم آن طرف، خرِ کی باشیم؟!

استاد در پایان گفت:
«ما ملت، سالهاست منتظریم کسی بیاید که برایش خر باشیم - نه اینکه بفهمیم اصلاً چرا باید خر کسی باشیم!»

همهی کلاس در سکوت فرو رفت.
کسی جرأت نکرد چیزی بگوید.

حالا بیایید بپرسیم:
ما بالاخره خرِ کی باشیم؟
این پرسش، به ظاهر طنزآمیز، اما ریشه در عمیقترین بحرانهای اجتماعی ما دارد: وابستگی ذهنی به قدرت.

چه در دل نظام جمهوری اسلامی، چه در میان اپوزیسیون، چه در گروههای بهظاهر آزادیخواه، چه در بین طرفداران پادشاهی ، اغلب همان ذهنیت وجود دارد:
«به کدام اردوگاه بپیوندیم؟
زیر پرچم چه کسی برویم؟»

ما هنوز سیستم فکری مستقل نداریم.
تفکر سیستمی یعنی فهمیدن جایگاه خود، روابط خود، و مسئولیت خود در کل ساختار.
اما ما هنوز درگیر الگوی قبیلهای هستیم؛ همان الگویی که میگوید:
اگر قرار است تغییری باشد، باید کسی بیاید و ما خر او باشیم.
از «خر بودن» تا «خِرَد ورزیدن»
تفکر سیستمی راه دیگری پیش مینهد:
در این نگرش، هر فرد بخشی از یک کل هوشمند است. هیچکس «صاحب» دیگری نیست، بلکه همه «عاملان مشترک یک هدف ملی»اند.
در چنین مدلی، «رهبر» نقش هماهنگکننده دارد، نه مالک.
و مردم، دیگر خر کسی نیستند؛ بلکه ستونهای خودآگاه یک سازه ملیاند.
اما تا زمانی که ذهن ما از وابستگی به چهرهها، جناحها و "پالانهای رنگارنگ" رها نشود، هیچ گورخری از آنسوی رودخانه نمیتواند ما را نجات دهد.

کلام اخر :
راه آزادی از درون ذهن ما آغاز میشود:
آری، ما باید از نو بپرسیم:
«خرِ کی باشیم؟»
یا «با خردِ، که باشیم؟"
این تفاوتِ یک " دال" ، همان فاصلهی " تمدن" و "تباهی" است.
وقتی مردم به جای" اطاعت،" به تفکر سیستمی روی بیاورند، دیگر کسی نمیتواند بر آنها پالان بگذارد.

[طيب]

روستای ما دو ارباب داشت که همیشه با یکدیگر اختلاف داشتند هر کدام هم کلی چماقدار دور و بر خود جمع کرده بودند،
یک روز اختلافات بالا گرفته
بود و قرار شده بود فردا برای چماق کشی با طرفداران اربابِ مقابل به صحرا برویم اما من یک روز مانده
به چماق کشی ، به در خانه ارباب خودمان رفتم .
در نیمهباز بود . با گفتن یاالله وارد حیاط خانه شدم دیدم دو ارباب در حال کشیدن قلیان هستند !

گفتم : ارباب مگر فردا چماق کشی نیست؟!
پس چرا با هم قلیان می کشید ؟ !

اربابمان گفت :
شماها قرار است دعوا کنید نه ما !!!!!

این هم چه حکایت آشناییست !😞😞😞


#پینوشت:

جنگ شده بود؛
پدری، شوهری، برادری، فرزندی رفت تا پدری، شوهری، برادری، فرزندی را بکشد...
نکند که به کشورش، همسرش، مادرش یا دخترش تعدی شود؛

و در انتها ژنرالها مدال گرفتند.. 😓😓😓😞

[طيب]

من در رویای خود
دنیایی را میبینم ...
که در آن هیچ انسانی ..
انسان دیگر را خوار نمیشمارد ...

زمین
از عشق و دوستی سرشار است ..
و #صلح و آرامش، گذرگاههایش را میآراید...

من در رویای خود دنیایی را میبینم ..
که در آن همهگان راه گرامی ِ آزادی را
میشناسند ...

حسد جان را نمیگزد ..
و طمع روزگار را بر ما سیاه نمیکند ..!

من در رویای خود ..
دنیایی را میبینم که در آن ..
سیاه یا سفید " از هر نژادی که هستی "
از نعمتهای گسترهی زمین سهم میبرد ..

هر انسانی آزاد است ..!

شوربختی از شرم ..
سر به زیر میافکند ...
و شادی همچون مرواریدی گرانقیمت ..
نیازهای تمامی ِ بشریت را برمیآورد ...

چنین است دنیای رویای من ...


#لنگستون_هیوز

[ققنوس14]

شادمهر هم این رو خونده

[M.DALAHOO]

پروفسور استیو هانکه اقتصاد دان و استاد دانشگاه جانز هاپکینز آمریکا:
تورم، ایرانی ها را له کرده است امروز، من تورم ایران را 92.3 در صد در سال اندازه گیری میکنم.
من همچنان تنها منبع قابل اعتماد برای اندازه گیری تورم هستم!

# حکمرانی - معیوب

[طيب]

کاش بجای ۲۰ سال مذاکره با دنیا یکبار هم با خود ما مذاکره می کردید .

ما نه ناو آبراهام لینکلن داشتیم و نه ناو جرج دبلیو بوش

نه جنگنده های اف _ ۳۵ داشتیم نه بمب افکن ها ی بی _ ۲ و بی _ ۵۲

نه تحریمتان کرده بودیم نه محاصره و نه ضرب الاجلی برایتان تعیین کرده بودیم .

نه نیاز به میانجی بود و نه نیاز به کشوری ثالث و نه نیاز به اینکه بعد از مذاکره ، مجبور شوید برای مشورت به پایتخت خود برگردید .

سالها از ابتدایی ترین حقوق محرومان کردید و در بیرون از مرزها دم از دفاع از حقوق ملت ایران زدید .

کاش یکبار، فقط یکبار از خود ما می پرسیدید آیا ما بدنبال انباشت اورانیوم و گروه های نیابتی وووو هستیم یا نه؟؟و موافق سیاست گزاری های شما هستیم یا نه؟؟

تمام آنچه در این سالها دیدیم اندوه بود و اندوه و تمام آنچه زندگی کردیم جنگ بود و تحریم ، فساد بود و تورم، بیعدالتی بود رانت ، مذاکره بود و محاصره ،مهاجرت نخبگان بود و پرپر شدن جوانان .


ما مردمانی بودیم که هم از دزد ترسیدیم و هم از پلیس.

هم از خوابیدن ترسیدیم هم از بیدار شدن .

هم از مردن ترسیدیم ، هم از زنده ماندن

هم از فریاد زدن ترسیدم هم از سکوت .

هم از جنگ ترسیدیم هم از مذاکره

از داخل فیلترینگیم از بیرون تحریم

و امروز در نقطه ای قرار گرفتیم که نه به بیرون دلخوشیم و نه به داخل .

معلق مانده ایم بین امید و ناامیدی، بین رفتن و ماندن، بین دل بستن و دل کندن. و این فرسایشیترین رنجیست که سالها بر ما تحمیل کردید .

چه بد حاکمانی بودید شما و چه بد سرنوشتی داشتیم ما .

[dornaa]

کاش بجای ۲۰ سال مذاکره با دنیا یکبار هم با خود ما مذاکره می کردید .

ما نه ناو آبراهام لینکلن داشتیم و نه ناو جرج دبلیو بوش

نه جنگنده های اف _ ۳۵ داشتیم نه بمب افکن ها ی بی _ ۲ و بی _ ۵۲

نه تحریمتان کرده بودیم نه محاصره و نه ضرب الاجلی برایتان تعیین کرده بودیم .

نه نیاز به میانجی بود و نه نیاز به کشوری ثالث و نه نیاز به اینکه بعد از مذاکره ، مجبور شوید برای مشورت به پایتخت خود برگردید .

سالها از ابتدایی ترین حقوق محروممان کردید و در بیرون از مرزها دم از دفاع از حقوق ملت ایران زدید .

کاش یکبار، فقط یکبار از خود ما می پرسیدید آیا ما بدنبال انباشت اورانیوم و گروه های نیابتی وووو هستیم یا نه؟؟و موافق سیاست گزاری های شما هستیم یا نه؟؟

تمام آنچه در این سالها دیدیم اندوه بود و اندوه و تمام آنچه زندگی کردیم جنگ بود و تحریم ، فساد بود و تورم، بیعدالتی بود رانت ، مذاکره بود و محاصره ،مهاجرت نخبگان بود و پرپر شدن جوانان .


ما مردمانی بودیم که هم از دزد ترسیدیم و هم از پلیس.

هم از خوابیدن ترسیدیم هم از بیدار شدن .

هم از مردن ترسیدیم ، هم از زنده ماندن

هم از فریاد زدن ترسیدم هم از سکوت .

هم از جنگ ترسیدیم هم از مذاکره

از داخل فیلترینگیم از بیرون تحریم

و امروز در نقطه ای قرار گرفتیم که نه به بیرون دلخوشیم و نه به داخل .

معلق مانده ایم بین امید و ناامیدی، بین رفتن و ماندن، بین دل بستن و دل کندن. و این فرسایشیترین رنجیست که سالها بر ما تحمیل کردید .

چه بد حاکمانی بودید شما و چه بد سرنوشتی داشتیم ما .

خدا خدا کجایی😞😞

تکبیر

[رعد]

تکبیر

سلام . ببخشید چطوری میشه یکنفر رو گذاشت توی چشم پوشی ؟میشه راهنمایی کنید.

[sirwan]

سلام . ببخشید چطوری میشه یکنفر رو گذاشت توی چشم پوشی ؟میشه راهنمایی کنید.

روی اسم یا اواتار طرف کلیک بفرما تا یک پنجره کوچک حاوی اسم طرف باز شود بعد ignore

[sirwan]

Capture8999.png

[M.DALAHOO]

در تاپیک نقره نوشتم.