بینید جناب داور.
خوشحالم که مثل علی اکبر خان داور نیستید و این قدر امید دارید. در واقع هر جای دنیا واقع بینی درصدی از امید داره اما در ایران واقع بینی عملا منجر به یاس می شه پس شما در واقع خوش بین هستید نه واقع بین.
واقعیت اینه که جمهوری اسلامی لازم نیست کاری برای اقتصاد و معیشت مردم کنه. اوضاع مگر قراره چطور پیش بره؟ مگر توی این 47 سال تورم های کمر شکن نداشتیم؟ مگر کشتار و قتل عام نداشتیم؟ مگر سانسور و اختناق نداشتیم؟
مملکت داره به سبک کره ی شمالی اداره می شه. دیکتاتور در سفری که به کره ی شمالی داشته از اون سبک حکومت خوشش اومده و داره همون شیوه رو پیاده می کنه.
کافیه قطع اینترنت یک سال دیگه طول بکشه. مردم به این زندگی جدید خو می کنن. رفته رفته مثل ملت کره ی شمالی رهبر رو خدای روی زمین می دونن و بهش سجده می کنن. هر کس هم بخواد اعتراضی کنه یا کشته می شه یا به اردوگاه کار اجباری فرستاده می شه.
برای جامعه ی جهانی هم همین فیلم تظاهرات های دیروز و بیست و دو بهمن اینده کافیه. فکر می کنن ملت همین وضعیت رو دوست دارن.
ببخشید که این قدر واقع بینانه نوشتم. چون مسیر دقیقا همینه.
خوشحالم که مثل علی اکبر خان داور نیستید و این قدر امید دارید. در واقع هر جای دنیا واقع بینی درصدی از امید داره اما در ایران واقع بینی عملا منجر به یاس می شه پس شما در واقع خوش بین هستید نه واقع بین.
واقعیت اینه که جمهوری اسلامی لازم نیست کاری برای اقتصاد و معیشت مردم کنه. اوضاع مگر قراره چطور پیش بره؟ مگر توی این 47 سال تورم های کمر شکن نداشتیم؟ مگر کشتار و قتل عام نداشتیم؟ مگر سانسور و اختناق نداشتیم؟
مملکت داره به سبک کره ی شمالی اداره می شه. دیکتاتور در سفری که به کره ی شمالی داشته از اون سبک حکومت خوشش اومده و داره همون شیوه رو پیاده می کنه.
کافیه قطع اینترنت یک سال دیگه طول بکشه. مردم به این زندگی جدید خو می کنن. رفته رفته مثل ملت کره ی شمالی رهبر رو خدای روی زمین می دونن و بهش سجده می کنن. هر کس هم بخواد اعتراضی کنه یا کشته می شه یا به اردوگاه کار اجباری فرستاده می شه.
برای جامعه ی جهانی هم همین فیلم تظاهرات های دیروز و بیست و دو بهمن اینده کافیه. فکر می کنن ملت همین وضعیت رو دوست دارن.
ببخشید که این قدر واقع بینانه نوشتم. چون مسیر دقیقا همینه.

نظر