مشاعره

[kaku]

ناصح ما نمیکند منع خود زا رخش بلی
دور به خود نمیرسد ساقی این شراب را

[ع-خاکسار قیری]

اول آن کس که خریدار شدش من بودم
باعث گرمی بازار شدش من بودم
عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او
داد رسوایی من شهرت زیبایی او

[kaku]

وه که در عشق چنان میسوزم/که به یک شعله جهان میسوزم

[ع-خاکسار قیری]

ما چو پیمان با کسی بستیم دیگر نشکنیم
گر همه زهرست چو خوردیم ساغر نشکنیم

پیش ما یاقوت یاقوت است و گوهر گوهر است
ایده مان این است یعنی قدر گوهر نشکنیم

هر متاعی را در این بازار نرخی بسته اند
قند اگر بسیار شد ما نرخ شکر نشکنیم

ما درخت افکن نه ایم انها گروهی دیگرند
با وجود صد تبر . یک شاخ بی بر نشکنیم

[izmo]

مه من هنوز عشقت دل من فکار دارد

تو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد

نه بلای جان عاشق شب هجرتست تنها

که وصال هم بلای شب انتظار دارد

تو که از می جوانی همه سرخوشی چه دانی

که شراب ناامیدی چقدر خمار دارد

[kaku]

دام تزوير كه گسترديم بهر صيد خلق كرد مارا پايبند و خود شديم آخر شكار

[Captain Nemo]

دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ
ای هیچ برای هیچ بر هیچ مپیچ

دانی که پس از عمر چه ماند باقی
مهر است و محبت و باقی همه هیچ

(مولانا)

[کیان]

من امشب...
دستها را برده ام بالا
و از عمق وجود خودخدایم را صدا کردم
نمیدانم چه میخواهی
ولی امشب...
برای توبرای رفع غمهایت
برای قلب زیبایت
برای آرزوهایت
به درگاهش دعاکردم
ومیدانم!خدا از آرزوهایت خبر دارد
یقین دارم!دعاهایم اثردارد!

[بابک ۵۲]

در این خاک زرخیز ایران زمین
نبودند جز مردمی پاک دین
همه دینشان مردی و داد بود
وز آن کشور آزاد و آباد بود
چو مهر و وفا بود خود کیششان
گنه بود آزار کس پیششان
همه بنده ناب یزدان پاک
همه دل پر از مهر این آب و خاک
پدر در پدر آریایی نژاد
ز پشت فریدون نیکو نهاد
بزرگی به مردی و فرهنگ بود
گدایی در این بوم و بر ننگ بود
کجا رفت آن دانش و هوش ما
که شد مهر میهن فراموش ما
که انداخت آتش در این بوستان
کز آن سوخت جان و دل دوستان
چه کردیم کین گونه گشتیم خار؟
خرد را فکندیم این سان ز کار
نبود این چنین کشور و دین ما
کجا رفت آیین دیرین ما؟
به یزدان که این کشور آباد بود
همه جای مردان آزاد بود

[kaku]

دلم تنهاست ماتم دارم امشب

دلي سرشار از غم دارم امشب

[darab]

با رشته زلف تو ام امشب سر راز است

افسوس که شب کوته و این رشته دراز است

" هدایت طبرستانی"

[kaku]

تکیه کردم بر وفای او غلط کردم غلط

باختم جان در هوای او غلط کردم غلط

[(حیدری)]

پاسخ : مشاعره

طوطیم گوئی از آن قند لب آموخت سخن / که به دل آب کند شکر گویائی را

[(حیدری)]

پاسخ : مشاعره

اخر چه شد که این همه نامهربان شدی
چیزی که خوش نداشتم ای دوست ان شدی

[نوام چامسکی]

پاسخ : مشاعره

منم ان قمار بازی که به باخت هر چه بودش


بنماند هیچ اش الا هوس قمار دیگر