مشاعره

[طيب]

ای صبا گر به جوانان چمن باز رسی / خدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را

پرورد بناز ونعمت اندوست مرا

بردوخت مرقع از رگ وپوست مرا

[behnam]

پرورد بناز ونعمت اندوست مرا

بردوخت مرقع از رگ وپوست مرا

ای باد اگر به گلشن احباب بگذری / زنهار عرضه ده بر جانان پیام ما

[عليرضا جمالی]

امیدوارم جوابم تکراری نباشه:

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند.....آیا شود که گوشه چشمی به ما کنند

[behnam]

امیدوارم جوابم تکراری نباشه:

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند.....آیا شود که گوشه چشمی به ما کنند

دود آه سینه نالان من / سوخت این افسردگان خام را

[طيب]

ای باد اگر به گلشن احباب بگذری / زنهار عرضه ده بر جانان پیام ما

جمله راضي رفته اند از پيش ما

هست مهمان جان ما و خويش ما

[behnam]

جمله راضي رفته اند از پيش ما

هست مهمان جان ما و خويش ما

ای دل شباب رفت و نچیدی گلی به عیش / پیرانه سر بکن هنری ننگ و نام را

[طيب]

ای دل شباب رفت و نچیدی گلی به عیش / پیرانه سر بکن هنری ننگ و نام را

بشنو این قصه پی تهدید را تا بدانی آفت تقلید را

[آمن خادمی]

بشنو این قصه پی تهدید را / تا بدانی آفت تقلید را

ای قصر دل افروز که منزلگه انسی

یا رب مکناد آفت ایام خرابت

[behnam]

بشنو این قصه پی تهدید را تا بدانی آفت تقلید را

از خیال لطف می مشاطه چالاک طبع / در ضمیر برگ گل خوش می کند پنهان گلاب

[behnam]

ای قصر دل افروز که منزلگه انسی

یا رب مکناد آفت ایام خرابت

تا رفت مرا از نظر آن نور جهان بین / کس واقف ما نیست که از دیده چه ها رفت

[آمن خادمی]

از خیال لطف می مشاطه چالاک طبع / در ضمیر برگ گل خوش می کند پنهان گلاب

بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید

از یار آشنا سخن آشنا شنید

[آمن خادمی]

تا رفت مرا از نظر آن نور جهان بین / کس واقف ما نیست که از دیده چه ها رفت

ترک درویش مگیر ار نبود سیم و زرش

در غمت سیم شمار اشک و رخش را زر گیر

[behnam]

بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید

از یار آشنا سخن آشنا شنید

دور از رخ او دم به دم از چشمه چشم / سیلاب سرشک آمد و طوفان بلا رفت

[behnam]

ترک درویش مگیر ار نبود سیم و زرش

در غمت سیم شمار اشک و رخش را زر گیر

روی خوبست و کمال هنر و گوهر پاک / لاجرم همت پاکان دو عالم با اوست

[طيب]

ای قصر دل افروز که منزلگه انسی

یا رب مکناد آفت ایام خرابت

گفت آری پهلوی یاران خوش است

لیك ای جان، در اگر نتوان نشست

این همه عالم طلب كار خوشند
وز خوش تزویر اندر آتشند