مشاعره

[behnam]

س بدم؟:d
سواد نامه موی سیاه چون طی شد
بیاض کم نشود گر صد انتخاب رود

در خانه نگنجد اسرار عشق بازی / جام می مغانه هم با مغان توان زد:d

[محمود شریعت]

درویش را نباشد نزل سرای سلطان / ماییم و کهنه دلقی که آتش در آن توان زد

دریاب که از روح جدا خواهی رفت
در پرده ی اسرار فنا خواهی رفت

[behnam]

دریاب که از روح جدا خواهی رفت
در پرده ی اسرار فنا خواهی رفت

تا چه بازی رخ نماید بیدقی خواهم راند / عرصه شطرنج رندان را مجال شاه نیست

[بوف کور]

در خانه نگنجد اسرار عشق بازی / جام می مغانه هم با مغان توان زد:d

در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند
تا ابد سر نکشد وز سر پیمان نرود

[محمود شریعت]

در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند
تا ابد سر نکشد وز سر پیمان نرود

دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد؟
جز غم که هزار آفرین بر غم باد

[behnam]

در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند
تا ابد سر نکشد وز سر پیمان نرود

درین خیال به سر شد زمان عمر و هنوز / بلای زلف درازت به سر نمی آید

[بوف کور]

دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد؟
جز غم که هزار آفرین بر غم باد

دل چو پرگار به هر سو ورانی می کرد
وندر ان دایره سرگشته پا بر جا بود

[بوف کور]

درین خیال به سر شد زمان عمر و هنوز / بلای زلف درازت به سر نمی آید

دل من در هوس روی تو ای مونس جان
خاک راهیست که در دست نسیم افتادست

[محمود شریعت]

دل چو پرگار به هر سو ورانی می کرد
وندر ان دایره سرگشته پا بر جا بود

دارد تمام عشق من از دست می رود
انگیزه های زیستن از دست می رود

[behnam]

دل من در هوس روی تو ای مونس جان
خاک راهیست که در دست نسیم افتادست

تا لشکر غمت نکند ملک دل خراب / جان عزیز خود به نوا می فرستمت

[بوف کور]

دارد تمام عشق من از دست می رود
انگیزه های زیستن از دست می رود

دل و دینم بشد و دلبر به ملامت برخاست
گفت با منشین کز تو سلامت بر خاست

[محمود شریعت]

تا لشکر غمت نکند ملک دل خراب / جان عزیز خود به نوا می فرستمت

تاب بنفشه می دهد طره مشک سای تو
پرده غنچه می درد خنده دلگشای تو

[بوف کور]

تا لشکر غمت نکند ملک دل خراب / جان عزیز خود به نوا می فرستمت

تو پنداری که بد گو رفت و جان برد
حسابش با کرام الکاتبین است

[محمود شریعت]

دل و دینم بشد و دلبر به ملامت برخاست
گفت با منشین کز تو سلامت بر خاست

معنی مصرع دوم نمیفهمم! میدونید چیه؟

تا بوده چشم عاشق در راه یار بوده
بی آنکه وعده باشد در انتظار بوده

[بوف کور]

اب بنفشه می دهد طره مشک سای تو
پرده غنچه می درد خنده دلگشای تو

دیگه واقعا سوختید